Şarap 101 Fransa Şarapları - François Bachelot / Vincent Burgeon
Şarap gibi biraz karmaşık bir konuyu, hem de Fransa’nın şaraplarını köy köy, kasaba kasaba gezerek yerinde, işin içindekilerin anlatımıyla öğrenmek… Hemen her şarapseverin arzu edeceği ama yapmasının kolay da olmayacağı bu gezintiyi, bir Fransız yazar (François Bachelot) ile yine Fransız bir çizer (Vincent Burgeon) bir kitapla gerçekleştirmiş. Desen Yayınları’ndan Şarap 101 serisinin ilk kitabı olarak çıkan Fransa Şarapları’nda bir ajansın çalışanı üç arkadaşın sohbet ve gezileriyle şarabın bu en iddialı ülkesinin bağları geziliyor, üzümlerden şarap üretim tekniklerine, hatta tadım jargonuna kadar normalde sıkıcı olabilecek pek çok bilgi “şekere bulanarak” sunuluyor. Fransa’nın şarapları 144 sayfa boyunca -bolca da harita ve grafikle desteklenerek- sevimli bir maceraya yediriliyor. Çeviri de çok özenli.
Kırk Kat Baklava Tarihi - Burak Onaran / Priscilla Mary Işın
Baklavayı çılgınca seviyor, Yunanlılar sahip çıkıp tescil etmeye çalışınca sinirleniyor ama “Cevizli mi daha güzeldir, fıstıklı mı?” gibi sığ tartışmaların ötesinde baklava ile ilgili çok az şey biliyoruz. Mundi Yayınları’ndan çıkan kitapta iki akademisyen yazar, Burak Onaran ile Priscilla Mary Işın adeta iğneyle kuyu kazmışlar ve tam 300 sayfa boyunca baklavayı araştırmışlar. Osmanlı kaynaklarından bolca yararlanılan kitapta şaşırtıcı bir gerçeği, baklavada iç olarak fıstık ve cevizden önce mercimek ve bademin kullanıldığını, zamanla buna nohut ve börülcenin de eklendiğini ortaya çıkarmışlar. Kavun baklavası, güllaç baklavası ve beyaz baklava gibi unutulan çeşitlere de yer vermişler. Bu baklavaların tariflerini de içeren kitapta, tarihî değeri olan çizim ve fotoğraflar da yayınlanmış, iştah açıcı yeni fotoğraflar da yer almış. Baklavanın kültürü kadar ekonomisine de yer verilmiş, soğuk baklava gibi yeni akımlar da ihmal edilmemiş. Kesinlikle tok karnına okunması gereken baklava tarihi kitabı, son yıllarda kimileri coğrafî işaretler de alan mutfak hazinelerimizin nasıl belgelenmesi gerektiğini gösteren bir örnek olmuş.
İçi Güzel - Zeynep Pekün Ekşioğlu
Soğuk ve puslu bir kış günü, içindeki nem ve ısı farkından dolayı camı buhar yapmış bir sera kapısı… Adeta bir melankoli sembolü. Bir yemek kitabının kapağına bu fotoğrafı koymak ya iflah olmaz bir acemilikle, ya da cesur bir aykırılıkla açıklanabilir. Aktüel dergisi yıllarından çalışma arkadaşım sevgili Zeynep Pekün Ekşioğlu’nun yaptığı, ikincisi. Kendi sağlıklı gıda markası olan Lokal Plants’ın yayınladığı 220 sayfalık kitap, okuruna adıyla “Kapaktaki fotoğrafa aldırma, içi güzel” diye hafifçe göz kırpıyor, mevsimlere uyan doğal bir mutfağı önerdiği için de içi gerçekten güzel malzemeleri öne çıkarıyor. Yüzlerce yemek ve içecek tarifinin yanı sıra malzemeleri edindiği kimi üreticileri de tanıtıyor, kitabı da İstanbul, Şavşat, Manisa-Bozburun, Köyceğiz ve Alanya gibi teruarların ürünlerine göre bölümlere ayırıyor. Kapak fotoğrafının “kasvet”inin tersine iç sayfalardaki Ilgın Akarsu’nun fotoğrafları rengârenk ve iştah açıcı, Timuçin Unan’ın tasarımı da az rastlanır sadelikte. Kısacası, bu kitabın gerçekten içi güzel…
Bir Şef Gibi - Benoît Peeters / Aurelia Aurita
“Beni deli veya sanatçı diye yaftaladılar ama ben hâlâ aşçıyım; bir mutluluk zanaatkârıyım…” Günümüz Fransa’sının en ünlü şeflerinden 3 Michelin yıldızlı Pierre Gagnaire’nin böyle açıksözlü cümlelerle önsözünü yazdığı kitap, aslında bir çizgi roman. Ama çizgi roman da çizgi roman hani… Vurdulu-kırdılı macera romanlarından çok farklı, bu kitap türünün yetişkinler arasında da popüler olduğu Fransa’nın sofistike yaklaşımını yansıtıyor. İlk kez ülkenin en ünlü restoranlarından birinde yemek yiyen edebiyat fakültesi öğrencisi Benoît öyle bir tutkuya kapılır ki, kendi kendine mutfak sanatlarını öğrenir. Bir yandan tezini yazarken bir yandan da tariflerini dener ve ilk yemeğini hocası olan büyük düşünür Roland Barthes’a yapar. Para kazanmak için evlerde aşçı olarak çalışmaya başladığında ise gerçeğin sert yüzüyle karşılaşır. Ve olaylar gelişir… Gastronomiye meraklı herkesin, özellikle de şef adaylarının keyifle okuyacakları, mükemmel çevirili, çizimleri de çok sevimli bir çizgi roman. Yine Desen Yayınları’ndan.
Ne Yediysem Oyum - Oğul Türkkan
Yeme-içme dünyamızın renkli ve popüler figürlerinden değerli arkadaşım Oğul Türkkan, ağırlıkla haftalık Oksijen gazetesinde yazdığı yazılardan oluşan bu ilk kitabında kolay okunur, hatta okurla konuşur gibi bir üslûpla damak tadı ile ilgili bilgi ve tecrübelerini aktarıyor. 300 sayfalık kitap “Meyve ve Sebzeler”, “Hayvansal Ürünler”, “Kahvaltılıklar”, “Deniz Ürünleri”, “Pişirme Teknikleri”, “Sakatatlar” gibi pek çok başlıktan oluşuyor. Fransa doğumlu olan ve bu ülkenin gastronomisini iyi bilen Türkkan’ın “çiğ köfte-steak tartar”, “mıhlama-peynir fondü”, “içli köfte-arancini” gibi karşılaştırmaları bence kitabın en ilginç bölümlerini oluşturuyor. Mundi Yayınları’ndan çıkan Ne Yediysem Oyum, lezzet tutkunlarının başucunda bulunması gereken bir kitap…
Hayat Dolmuşu - Reha Tanör
“Levrek Buğulama da İstemeyin Ama” kitabıyla damak tadına ilişkin deneme ve anılarını bir kitapta toplayan Reha Tanör, fonunda şık restoranların ve lezzetli tabakların da olduğu sevimli öykülerini bu kez Hayat Dolmuşu kitabında bir araya getirdi. Keyifli üslûbuyla bir çırpıda okunan kitap, her bölüm bittiğinde insanın hayatla hesaplaşmasında yeni bir pencere açıyor ve bakış açısını genişletiyor. Uzun yıllar üst düzey yöneticilik yapan Tanör, konumundan ve sıfatlarından umulmayacak denli mizahî bir üslûpla Aydın Boysan’ın artık aramızda olmamasının boşluğunu azaltıyor. “Yaşama Sanatının Bilinen Sırları” altbaşlıklı kitap, İthaki Yayınları’ndan.
